Παύλος Λιάρος: «Ξέρεις τι χέρι είχε;» – Η αποκάλυψη για τον Λάμπρο Κωνσταντάρα

Τις άγνωστες ιστορίες πίσω από μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του παλιού ελληνικού κινηματογράφου θυμήθηκε ο Παύλος Λιάρος, αποκαλύπτοντας ότι οι περίφημες σφαλιάρες του Λάμπρου Κωνσταντάρα στον «Στρίγγλο που έγινε αρνάκι» δεν ήταν καθόλου... κινηματογραφικές.

Ο ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένος στο «Studio στις 3» του ΣΚΑΪ και γύρισε πίσω στα χρόνια που συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα της εποχής, μιλώντας μεταξύ άλλων για τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τη Ρένα Βλαχοπούλου και τον Νίκο Φώσκολο.

«Η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας αυτοσχεδίαζαν. Οι σφαλιάρες του Λάμπρου Κωνσταντάρα ήταν αληθινές. Η σχέση μου με τον Νίκο Φώσκολο χάλασε όταν μου έκοψαν σκηνές από ταινία. Πέρασα και καλά και άσχημα στη δουλειά. Είμαι περήφανος που μπορώ να κοιτάζω στον εαυτό μου στον καθρέφτη χωρίς να τον φτύνω».

Η πρώτη σφαλιάρα του Κωνσταντάρα.. ξέρεις τι χέρι έχει;

Ο Παύλος Λιάρος αποκάλυψε ότι η συμμετοχή του στον «Στρίγγλο που έγινε αρνάκι» ήρθε σε μια περίοδο που είχε τσακωθεί με τον Νίκο Φώσκολο και δεν είχε θεατρική δουλειά. Τότε δέχθηκε τηλεφώνημα από τον Κώστα Καραγιάννη για να συνεργαστεί με τον Αλέκο Σακελλάριο.

«Είχα τσακωθεί τότε με τον Φώσκολο στον Φίνο, θέατρο δεν είχα γιατί περίμενα ότι θα γίνει κάτι και με παίρνει ο Καραγιάννης τηλέφωνο, γιατί κάναμε παρέα, και μου λέει: “Παύλο, σε θέλει ο Αλέκος Σακελλάριος αλλά τώρα τι να πας να παίξεις, κωμωδία θα πας να παίξεις εσύ;”. Εγώ, βέβαια, στη σχολή είχα κάνει κωμωδία και τα πήγαινα καλά. Όμως επειδή ήμουν άφραγκος, τού είπα “άσε ρε Κώστα, θα παίξω να δοκιμάσω και στην κωμωδία”. Και έτσι έπαιξα».

Η πρώτη κιόλας σκηνή με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα του έδειξε ότι οι καρπαζιές που απαιτούσε το σενάριο θα ήταν πραγματικές.

«Οι σφαλιάρες του Κωνσταντάρα ήταν αληθινές. Είναι το πρώτο γύρισμα, μπαίνω και είναι η σκηνή που μπαίνει και ο Κωνσταντάρας, τσακωνόμαστε και αρχίζουν και πέφτουν σφαλιάρες. Με το που μπαίνει, τρώω μία στο κεφάλι και λέω “ωχ, θα φάμε σφαλιάρα, κάτσε να έχουμε το νου μας”».

Από εκεί και μετά, όπως θυμήθηκε, άρχισε να προσαρμόζει ακόμη και τις αντιδράσεις του ώστε να προστατεύεται.

«Από εκεί και πέρα, εάν παρακολουθήσετε, θα δείτε ότι κάπως αντιδράω και αποφεύγω. Οπότε, λοιπόν, με το που έκανε κίνηση ο Κωνσταντάρας, έμπαινα σε μία υποτυπώδη άμυνα. Και εκεί που μου ρίχνει καρπαζιές, κρατούσα το κεφάλι μου και με βάραγε στο χέρι. Ξέρεις τι χέρι είχε;».

Όταν ο Γιώργος Φούντας είπε: «Αυτός είναι δικός μου, τον αναλαμβάνω εγώ»

Στη συνέντευξη ο Παύλος Λιάρος γύρισε ακόμη πιο πίσω, στα πρώτα του βήματα, αποκαλύπτοντας τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε ο Γιώργος Φούντας στην απόφασή του να ακολουθήσει την υποκριτική.

Ο πατέρας του ήθελε να τον δει στο Πολυτεχνείο, εκείνος όμως είχε ήδη αποφασίσει ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός. Επειδή ο πατέρας του γνώριζε τον Γιώργο Φούντα από του Ψυρρή, αποφάσισε να ζητήσει τη γνώμη του.

«Κάποια στιγμή μου έλεγε ο πατέρα μου να πάω Πολυτεχνείο. Του λέω “ρε μπαμπά, δεν θέλω εγώ να πάω Πολυτεχνείο, άμα θες άφησέ με να πάω να γίνω διευθυντής ξενοδοχείου στην Ελβετία” που είχε μια σχολή και έπαιρνε 5-6 άτομα από όλη την Ελλάδα. Εγώ ήμουνα μοναχοπαίδι, η μάνα μου να με αφήσει; Του λέω “ή έτσι ή ηθοποιός”».

Η συμφωνία ήταν απλή, αν ο Φούντας έκρινε ότι είχε ταλέντο, ο πατέρας του θα τον άφηνε να ακολουθήσει τον δρόμο που ήθελε.

«Όμως η μάνα μου είχε ένα παιδί, μοναχοπαίδι. Έκλαιγε. Οπότε σηκώνεται ο πατέρας μου, λέει “θα πάω να βρω τον Γιώργο. Και αν μου πει ο Γιώργος ότι κάνεις, θα σε αφήσω να πας”».

Ο Γιώργος Φούντας πήγε τελικά στο σπίτι, του ζήτησε να μάθει και να παρουσιάσει ένα ποίημα και επέστρεψε αργότερα για να τον ακούσει. Η αντίδρασή του έμελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο στην πορεία του νεαρού τότε Παύλου Λιάρου.

«Και είναι ένα σημείο που ο Γιώργος όταν το είπε έσπασε το δάκρυ στο μάτι του και έφυγε. Και πετάγεται ο Γιώργος απάνω. “Αυτός είναι δικός μου, τον αναλαμβάνω εγώ” και έτσι πήγα».